Butterfly
1
Even terugdenken aan leuke dingen
watch?v=Xpz6IkLZVaQ&feature=player_embeddedFilmpje van triathlonstage in de Ardennen met Bert Flier.
Let op de bewegende zwembeelden…..wat een goede techniek he, hahaha
Dag Lieve Pap, Dag Lieve Mam
Vanaf 10 juni ben ik in een afgrijselijke achtbaan terecht gekomen. 10 juni hoorde ik dat mijn ouders betrokken waren bij een ongeluk. Ze waren aangereden door een auto terwijl ze een rondje aan het fietsen waren. Op dat moment staat je wereld even stil. Je weet niet of ze nog leven maar wel dat het een heftig ongluk is geweest. Met mijn zus en vriend naar het ziekenhuis gegaan, Marc zat ik parijs vanwege de roparun. Die is met het vliegtuig gelijk terug gekomen. In het ziekenhuis zijn we goed opgevangen en werd de situatie snel duidelijk. Het was echt een heel erg heftig ongeluk. 4 ambulances en 2 traumahelicopters. De wegen richting Rotterdam waren afgezet zodat de ambulances snel naar het erasmus konden rijden.
Mijn vader is die avond overleden.
Mijn moeder lag in coma en het was spannend of ze de nacht zou halen. Met een slaappil zijn we naar huis gestuurd. De volgende dag gebeld en snel weer naar het ziekenhuis terug. Ze had de nacht overleefd en nu was het spannend en afwachten hoe ze de volgende dagen/nachten zou doorkomen. Neurologisch scoorde ze laag maar dat kon door de slaapmedicatie komen.
Die week herstelde ze naar IC-stabiel. Donderdag was de crematie van mijn vader in een kleine besloten kring. De avond daarvoor was er een condoleance avond bij de voetbalvereniging waar mijn ouders erg actief waren. . We hebben ongeveer 900 handjes geschud. Zo fijn dat al die mensen de moeite hadden genomen om te komen.
De week erna was een week dat mam verder stabieliseerde lichaamelijk en werd haar enkel en ribben ge-opereerd om haar confortabeler te maken. Helaas bleef ze neurologisch laag scoren.
Na een gesprek met de arts storte mijn wereld voor de 2de keer in. Mam zou niet meer wakker worden. Dat was maandag, vrijdag ademde ze zelfstandig en mocht ze overgeplaatst worden naar afdeling neurochirurgie.
Dat weekend heb ik de triathlon hooge mierde gedaan. Van genoten heb ik niet maar ik heb wel even mijn boosheid kunnen wegsporten.
Dinsdag kregen we bericht dat mam snel achteruit ging. Tas gepakt en naar het ziekenhuis. Daar hadden we een kamer gehuurd. Mam is zaterdagnacht overleden. De nacht dat we besloten weer thuis te slapen, dat we mama even loslieten.
Afgelopen donderdag was de dienst, in een tent. Er was in het dorp geen ruimte die we konden huren om zoveel mensen te herbergen. Het afscheid was prachtig. Tijdens het naar buiten dragen van de kist was er een applause voor Pap en Mam, zo gerespecteerd waren hun. Dat was zo mooi dat applause. Daarna zijn we met een besloten groep naar het kerkhof gegaan. Daar hebben we Pap en Mam begraven(we hadden de urn met Pap zijn as bij Mam in de kist gelegd). Terug bij de tent de mensen gelegenheid gegeven tot condoleren. Om 13.30 begon de dienst en om 18.00 gingen we richting pa/ma huis.
De zon begon door te komen en we besloten een ijsje te eten voor het huis in de zon. Daar hebben we de dag nog eens samen doorgenomen en we waren blij dat we het op deze manier hadden gedaan. Zo hebben we hun een mooi afscheid gegeven.
Verdrietig en verslagen
Vopak en de Grote Ballon
Afgelopen weekend was het VOPAK fietsweekend. Dit doen ze elk jaar, maar ja wij fietsen nog maar net dus hielden wij dit soort dingen niet in de gaten. Maar dit jaar kwam de uitnodiging weer voorbij op Marc zijn werk en we hebben ons gelijk aangemeld! Bestemming: Franse Vogezen. En hier sliepen we: http://www.lahautefourche.com/
De weersverwachtingen waren prima!! Dus badpak ging ook mee, ik had op de website een zwembad(je) gezien! Donderdag einde middag vertrokken. Onderweg kleine beetje file gehad maar eigenlijk voorderest goed door kunnen rijden. Een collega van Marc reed mee en hij reed het laatste stukje, dat was fijn hoefde ik niet te rijden 
Rond 22.30 reden we de parkeerplaats bij La Haute Fourche op. Er stonden al veel auto's. Veel waren er woensdag al vertrokken en hadden er dus al een dag fietsen op zitten. Spulletjes uitladen en de fietsen in de grote schuur zetten. Kennis gemaakt met iedereen die nog wakker waren. Even wat gedronken en toen ervoor gekozen het bedje op te zoeken.
Ontbijt vanaf 8.00 uur, mmmm dat was lekker. Croissants en stokbrood, bruin brood, koffie, etc… Het gesprek ging bij iedereen over de rit van zaterdag, verklapt werd er nog niet wat er gereden zou gaan worden. En vele baalde dat ze de dag ervoor al zoveel kilometer hadden gefietst, dat zou misschien wel ten koste gaan van de rit van zaterdag, er viel een beker te winnen.
Maar wat gaan we fietsen vandaag? Een aantal routes lagen er om mee te nemen met beschrijving en kaartje. We gaan voor de duizend meren route van ong. 65 kilometer, als je goed rijdt!
Wat een mooie tocht, echt langs veel meertjes en wat kleine klimmen. Totdat we na een goede afdaling erachter kwamen dat we verkeerd zaten. Even gevraagd bij een fransman en we konden het aardig begrijpen hoe we moesten fietsen. Er stopte een hollander, woonde hier alweer 4 jaar en wist ons ook de weg te vertellen. 2 mogelijkheden, terug omhoog waar je nu naar beneden bent gekomen of doorrijden en de volgende afslag en daar omhoog…………………………………..maar die is best pittig. Pittig hebben we in de ardennen ook gehad…..
Maar deze was erg stijl, Marc moest ook staan met klimmen…..pfff …… even afstappen hoor. Daarna kon ik gelukkig in 1 keer naar boven. En we zaten weer op de route.
Onderweg kwamen nog 3 andere tegen van Vopak. Zij gingen uitgebreid lunchen bij een restaurant. Wij hebben bij een bakkertje broodje en yoghurt gekocht en dat in een weide opgegeten, mjammie!
Het was heerlijk weer! Nadat we terug bij de herberg waren hebben we onze zwemkleding aangedaan en zijn we het zwembad ingeplonst voorzichtig ingestapt onder wat gegil van mij. (brrrr kkkkoooouuuudddd) Huppetee geen gezeur het buitenwater is ook zo koud. Wat borstcrawl slagen en je bent warm dacht ik. Was er snel weer uit en ben lekker in de zon gaan zitten (slapen).
Het avondeten was heerlijk, Hendrikka, nederlandse eigenaresse, had een heerlijke pasta schotel met zalm voor ons gemaakt en als toetje creme brulee! Tijdens het eten werd er weer druk gespeculeerd over de rit van morgen…Le Grand Ballon. Een klim van 16 km met een gemiddelde van 8.5 %. De 1ste 7 km ong. 6 %. Er werd verdacht weinig bier gedronken en iedereen lag vroeg op bed, hahaha. (ik ook hoor).
Zaterdagochtend, de dag van de vopaktocht. Met z'n allen, 27 man en 2 vrouw sterk, gaan we vandaag de grote ballon beklimmen met de fiets. In VOPAK tenue stelden we ons op voor de groepsfoto en na 2 km fietsen werd het startsein gegeven.
Het ging me vrij goed af, Marc was natuurlijk al helemaal uit mijn blikveld. Ik kon in het begin bij 2 mannen blijven maar die moest ik op een gegeven moment laten gaan. Echt ingehaald werd ik niet, wat ik wel had verwacht. Ik denk dat 3 man me voorbij zijn komen fietsen. Na 12 km vond ik het wel pittig worden en moest mezelf er even op wijzen ook om heen te kijken want we reden op dat moment net langs een mooi uitzicht punt. Na 14 km zag ik Marc afdalen die kwam mij supporteren de laatste kilometers! Het einde was bijna in zicht en en da laatste kilometer ging ik in, ik kon zelfs nog wat versnellen. Weinig last van mijn benen, alleen mijn rug protesteerde wat maar toch kon ik niet meer kracht zetten. De laatste 500 meter, nog wat versnellen, YES gehaald in 1uur32.44. De snelste was in 46 minuten boven.
Pico de J, 46 min 15
Joris de G,
Cees D
Mischa L
Michael N
Marc D
Marcel de J
Stefan B
Bas B
Daniel K
PJotr D
Gerrit van E
Bob V
Harry vd Dr
Mike v S
Sjaak G
Cor J
Chris de V
Peter S
Michel van D
Bas W
Carla D1h 33min
Ron v B1h 34min
Arie V 1h 34min
Allard T 1h 34min
Geert-Jan B 1h 34min
Anja van H 1h 39min
Andre van H 1h 39min
Bas K 1h 40min
Boven wat gegeten en het begon wat te miezeren en de temperatuur ging naar beneden. Wat een onvoorbereide hollander ben ik, geen armstukken bij, geen jasje. Bij de keuken (met dank voor de tip) een vuiliszak gehaald en deze onder mijn shirt gedaan. Dat scheelde veel. Als raketten gingen sommige naar beneden!
Bij de herberg scheen de zon alweer en ik heb heerlijk in het gras gelegen. Het eten was weer heerlijk! Groentelasagne, wat een aantal niet door hadden: er zat geen vlees in. Was een leuke reactie! Die avond werd de koelkast leeg gedronken…die foto's heb ik nog niet voorbij zien komen.
Zondagochtend de meeste gingen naar huis. Wij wilden nog een tochtje maken. Gehoord van een aantal dat de valleien route een hele mooie route was met een paar klimmen en over fietspaden in het dal. Dat is een mooie afsluiter, beentjes los trappelen en lekker temp rijden op de vlakke stukken. We hebben welgeteld 3 km vlakke weg gereden. Volgens mij zijn er 2 valleienroutes en die wij hadden was van vallei naar vallei over de bergen heen, wat een klimmen. Halverwege begon het te regen en zijn we binnendoor terug gegaan en na een tijd de duizend meren route verder opgepakt. Terug bij de herberg vertelden we waar we hadden gefietst en aan de reactie te zien waren we een eind op pad en hadden we een pittige route gekozen, dat laatste waren we zelf al achter gekomen!
De terugweg verliep ook goed, een wegomleiding was al aangegeven dus we hadden een afslag eerder genomen en konden zo eigenlijk redelijk goed doorrijden.
Het was een gezellig weekend!!!
Hier wat foto's:
New-2-Barefoot-style Clinic
Vorige week zaterdag (7 mei) een clinic van Nike Free gevolgd. De Nike free is een schoen die het natuurlijk lopen stimuleert, dus geen hiellanding maar een middenvoets of voorvoetslanding. De voorkant van de schoen is flexibeler en breder zodat je je tenen beter kunt afwikkelen en je voet met de landing breder kan worden. We begonnen met lopen op onze eigen hardloopschoenen. In het park werden de nike frees aangettrokken en kregen we eerst wat loopscholing. In het begin voelde voor mij de schoen wat breed aan ook omdat ik een smalle voet en een lage wreef heb. Daarna moesten we 1 minuut lang onze stappen tellen. ik kwam uit op 204 stappen per minuut, dat zijn best veel stappen. Leonie legde uit dat kleine stapjes het beste is en dan je rond de 180 beats per minute moest lopen….niets moet natuurlijk…
We gingen nog een paar rondjes en zij klapte de maat met haar handen. Voor sommige was dit een heel vreemd tempo. Daarna nog wat oefeningetjes gedaan om het verschil tussen een grote pas en kleine pas te voelen.
De volgende dag was er in Tilburg het NK barefoot 2011. Omdat de nike free nog niet minimalistisch genoeg is gingen we hier eens kijken of er een stand was die wel deze schoenen verkocht. Ik wilde nog niet gelijk aan de vibram five vingers. Er was een stand waar ze merrell schoenen verkochten. http://www.anyonesrunshop.nl/
Uitgelegd wat voor schoen ik graag wilde en met welke blessure ik loop. De schoenen zijn superlicht en hebben geen demping. Paar meters mee gedribbeld en de pasvorm is goed! Snel werd er geregeld dat er van uit thuis een paar zwarte deze kant op kwamen en ik ben een paar schoenen rijker! Een loopschema meegekregen en ik kreeg een gratis inschrijving voor een barefoot style clinic. Nog even de start gekeken en er deden 4 mensen op blote voeten mee.
Vandaag was de dag van new-2-barefoot-style clinic in Tilburg. Marc had deze clinic ook al gehad. Gisteren even contact gehad met 1 van hun van Frunning. Heel misschien kwamen er nog 2 andere maar het kon ook zijn dat ik alleen zou zijn….PRIVELES!!!!!
Idd ik was alleen. We begonnen met even inlopen en daarna lieten ze het verschil voelen tussen een haklanding en middenvoetslanding. Tussen de oefeningen door dribbelden we wat. Er werd ook een filmpje gemaakt zodat ik straks kan kijken hoe ik liep. Daarna zijn we naar een ander deel van het bos gelopen en daar was een mooi recht zandpad met nauwelijks takjes en eikeltjes. Hier doen we de schoenen uit. Dat was vreemd, je voelde het zand/klei tussen je tenen door, mijn voet voelde wat stijf aan en 1 teen deed vreemd. Na 100 meter voelde het al beter aan en liep ik eigenlijk redelijk lekker mee. Schoentjes weer aan, dat vind ik nu nog lekkerder maar doordat we daarvoor zonder schoenen hadden gelopen merkte je dat je nu nog wat natuurlijker liep met schoenen aan. Onderweg sprongen we op een boomstam en er weer af en van boomstam naar boomstam. Deze lagen omgezaagd mooi op een rij. We hadden er denk een kilometertje of 5 opzitten. Tijd om wat te gaan trailrunnen. Een mooi padje werd opgezocht met klimmetjes en afdalingen, ondergrond waarvan je soms niet weet wat eronder ligt door de bladeren en het mos. Door een goede landing, dus door op je voorvoet te landen vang je het op, ook als je schuin terecht komt kun je die stap opvangen. Ik deed het allemaal rustig aan, ben nog zo bang dat mijn hamstring weer knap zegt. Heerlijk rustig terug gelopen naar de auto. Het laatste onderdeel, uit hun busje kwam een grote plastic tas….wat nu…we gingen naar een veldje achter een cafe en een enorme spanband kwam uit de tas..OK? De band werd tussen 2 bomen vastgemaakt en strak getrokken. Michiel sprong op de band en balanceerde zo voetje voor voetje. Nu ik! Hahaha jullie houden me wel vast he…..Eigenlijk ging het zo slecht nog niet, kon niet alleen moest echt wel een handje vasthouden.
Wat ik heb gemerkt: Ik hou het langer vol, ik loop soepeler, hoef minder te werken, voel mijn hamstring niet…ja op het laatst een beetje, maar anders voelde ik hem al na 10 minuten branden. Het wennen is je kuiten en je voorvoet moet wat eelt op komen denk ik. Ik heb zelf het idee dat het een veel betere looptechniek is en dat je minder schade aanbrengt. De haklanding is toch een vrij harde landing ondanks de demping die in je schoenen zit, je knie is minder gebogen, je zet je been voor je neer en dan moet je lichaam er nog overheen. Met deze techniek neem je kleine pasjes wat wennen is maar het is een constante tred en veel minder belastend en vermoeiend.
Ik heb na heel lange tijd weer eens heerlijk gelopen! Mark en Michiel super bedankt! Hier de link voor de mensen die geiinteresseerd zijn: http://www.frunning.eu/barefoot-style/clinics/
Verslag Triathlonstage, Ardennen
22-04-2011 t/m 25-04-2011
Deze paashaasdagen waren we in de Ardennen tussen Spa en Aywaille. We verbleven in het CCR.
Het huis is 1 en al fiets. De kamers zijn vernoemd naar etappes, wij sliepen in de ronde van vlaanderen. Om de spiegel zit een band, de plafondlamp is gemaakt van wielen en fietsketting. Bij het huis is er een grote garage speciaal voor fietsen.
Wij waren hier voor een triathlonstage…wat? Ja een triathlonstage! Onder begeleiding van Bert Flier voor elke niveau.
Vrijdag ochtend vanaf 9.00 werden we verwacht, ontbijtje stond klaar en er waren al wat gasten ge-arriveerd. Onze spullekes in de kamer gezet en koffie met een boterham. Even goed eten want rond 11.00 uur moesten we op de fiets zitten. Sylvia, Karin en Henk kwamen ook al snel net als de andere. Het was best een grote groep varierend in de leeftijd van 22 tot 43 jaar zo'n beetje.
Na een welkomstwoordje van Bert Flier was het tijd om ons in ons wielrenpakske te hijssen. Het zonnetje scheen al volop dus korte mouw en korte pijpjes, heerlijk!! Bidons vullen, genoeg te happen mee, helmpie op en we kunnen vertrekken!
In de Ardennen fietsen….dat heb ik nog nooit gedaan. Wat verwacht je dan…wat moet je verwachten? Klimmen, dat wist ik. In de brief die we een week voor vertrek hadden gekregen van Bert stond wat in over tandjes, kransjes en versnellingen. Ik had 1 tandje meer ls Bert aanraadde…MOOI! Sylvia had nog een kransje bijgekocht. OK nou dat heb ik dan en ik heb een mooie fiets en al wat kilometers in de benen, vlakke weg dan he! We rijden van het terrein af naar links gelijk een kleine beklimming…hugh….ik kan niet goed ademen…..o,nee ik heb toch geen last van al dat stuifmeel wat in de lucht hangt. Ik had mijn fiets even tegen de bosjes aangezet en ik had een gele fiets terug, zoveel stuifmeel. Doorfietsen. De eerste klim…zooo heeee das zwaar! De groep viel gelijk uit elkaar Bert en vele vlogen de berg op en ik………………..ik fietste op mijn tempo omhoog, niets geen gevlieg! Na deze klim en afdaling werd de groep gesplitst. Marc, Sylvia, Karin en Henk, wij bleven bij elkaar. Het was goed te doen maar bij elk klimmetje moest de groep wel wachten op een aantal (ook op mij). Sommige afdalingen gingen keihard en haalde ik de 65 km per uur…zo hee!
Na 65 km raakte het water bij velen op en hebben we in de supermarkt water gekocht om de bidons weer aan te vullen.
Uiteindelijk de eerste dag 85 km gefietst.
Bij het huis stond de lunch klaar, soep en brood en van alles om te drinken. Eerst eten dan douchen! Daarna ben ik even lekker op bed gaan liggen en heb mijn oogjes gesloten…later bleek dat de meeste dat hadden gedaan.
Om 17.15 vertrokken we met de auto naar Spa voor de zwemtraining. Eerst even ingezwommen en daarna techniek training gekregen. Totaal 1 1/2 uur gezwommen.
Terug bij het CCR stond het diner klaar! HEERLIJK!!! en daarna toetje : PARADIJS!!!
Na het eten duurde het niet lang of iedereen lag op bed, de volgende dag was weer vroeg op: ontbijt om 7.30-8.30. De wisselclinic kon niet doorgaan want door de recreantentoertocht luik-bastenaken-luik was dat parkeerplaatsje afgesloten. Dus werd er besloten nu al de maximaaltest Rosier te doen. Iedereen moest in fietskleding, dus ook helm en schoenen met de fiets vast (van de grond af) beladen met je bidons op de weegschaal. De klim is 5.6 km. Je moest zelf je tijd opnemen. Het was een pittige klim maar niet superzwaar, de dag ervoor een klim gehad waarbij er een aantal moesten afstappen. Maar deze was lang. Ik wer natuurlijk door veel voorbijgezoefd maar boven kwam ik!
Na deze beklimming volgde er een heerlijke afdaling! In het volgende dorpje weer water gekocht bij een supermarktje. Annedien besloot terug te gaan. Ik twijvelde, maar toch besloten mee door te gaan. OOOO de eerste klim dacht ik had ik nu maar………………
Na 95 km kwamen we weer bij de CCR uit en ik was blij dat ik was doorgegaan, ik heb uiteindelijk nog heerlijk gefietst! ETEN!!!!!!! Samen met Karin, Sylvia en Peter een half uurtje gelopen, berg af en daarna berg op. Nu konden we gaan douchen en relaxen, het was inmiddels 17.00 uur.
Om 18.30 naar Spa voor de 1 1/2 uur zwemtraining. Weer veel van geleerd! Terug bij het CCR stond het diner alweer klaar…Bert had een hele goede kok bij!! Dit toetje was helemaal geweldig!
Na een heerlijk biertje want dat hadden we wel verdiend heb ik weer als een roos geslapen.
8.30 paasontbijt! Vandaag is de wisselclinic. Een stukje van de CCR af ligt een grasveldje, het ligt langs de weg, de wielrenners die voorbij kwamen keken elke keer vreemd….je moet fietsen met je fiets niet ermee rennen met je hand aan het zadel en er daarna proberen op te springen. De eerste wissel van zwemmen naar fietsen, voor sommige was dit erg goed om te oefenen, het is het 4de onderdeel van de triathlon. Marc en karin hebben nog nooit een triathlon gedaan dus dit was een zeer leuke en goede training. Ik was aan de beurt…..rennen rennen naar mijn fiets, startnummerband om, schoenen aan, helm op….rennen rennen en springen…CRASH…daar lag ik op het asfalt. Flinke schaafwond verders niets gelukkig! We doen hem nog een keer maar dan zonder het springen OK? Tijd: 31 sec. Sommige hadden 50 sec. dus dat kan verbeterd worden…door goede tips van onze trainer Sjoerd werd dit ook verbeterd met 12 sec, WAUW!!
2de wissel van fietsen naar lopen. Start…..op het grasveld eraf en dan weer rennen rennen, fiets wegzetten, schoenen uit schoenen aan, HELM AF (vergeet je gewoon wel eens een keer), en weer rennen. TIJD: 34 sec.
Ook hier kan winst gehaald worden door je schoenen van te voren uit te trekken en op je pedalen te laten. Marc zijn snelste wissel was hierbij: 24 sec.
De rest van de dag was vrij. Ik had toch wel last van mijn val en kon moeilijk lopen dus besloten bij CCR te blijven en wat te lezen in de zon. L-B-L kwam voor de deur langs…maar het was een afdaling dus PFFTTTTT en ze waren geweest. De rest van de groep is naar Le Redoute gelopen en hebben daar onwijs goed alles kunnen volgen.
Einde van de dag heben we heerlijk ge-BBQed met zijn allen!
Laatste dag. 7.00-1.30 ontbijt..vroeg………Zwemmen van 8.00 toto 9.30. Afsluitend een estafette gedaan. 11.00 fietsen. Mijn benen konden niet meer en ben na de eerste klim omgedraaid en naar het CCR terug gefietst, die dag maar 20 km gefietst. Sxe1vonds weer een geweldig diner met wederom een heerlijk toetje.
Totale schade:
200 km gefietst, 0.5 uur gelopen, 4.5 uur gezwommen.
Marc zijn schade: 250 km gefietst, 1 uur gelopen, 4.5 uur gezwommen.
Wat was het een gaaf weekend, pittig maar o zo gezellig! Volgend jaar weer!
Triathlonstage
Een hele tijd geleden heb ik me ingeschreven, laten overhalen, voor een weekend ardennen.
Leuk weekend Ardennen…..o.l.v. Bert Flier….DE Bert Flier, JA! Wauw en o, nee was mijn eerste reactie. Via Tri-experience kregen we een nieuwsbrief met daarin de triathlon stage in de Ardennen. Het is best een pittig programma en aangezien ik net met deze sport bezig ben durfde ik me niet op te geven. Totdat ik vrijdag weer bij Tri-experience kwam om te zwemmen. De meiden waar ik vrijdag mee zwem bij tri-experience waren enthouisiast en hadden zich al opgegeven, na nog een keer navraag bij Jeroen of ook beginners mee konden heb ik me ingeschreven. Marc gaat ook gezellig mee!
Aanstaande vrijdag gaan we op triathlonstage met http://www.3in1sports.com/ en http://www.tri-experience.com/StageArdennen2011.php onder leiding dus van Bert Flier. Vandaag de nieuwsbrief gekregen. Het wordt klimmen met den fiets…en de twijfel slaat toe, kan ik dat wel had ik toch niet een tripple moeten nemen….sjips dat kan ik net meer regelen. In de nieuwsbrief stond een advies over de compact en de tripple. En gelukkig mijn compact heeft zelfs nog 2 tandjes meer als ge-adviseerd wordt, dus ik kan nog wat lichter fietsen.
Al een paar weken het fietsen aan het opbouwen. Het lopen vlot nog niet erg helaas, ik loop 20 minuten pijn vrij. Maar na afkoelen/rekken/strekken en douchen begin ik hem toch weer te voelen. ZOOOOO BALEN.
Afgelopen donderdag koppeltraining gehad van Armand en dat ging gelukkig wel erg goed en geen last, heel rustig aan gedaan.
Met het weekend ga ik mee fietsen en zwemmen. De koppeltraining doe ik ook mee maar de duurloop sla ik over. Zondag ga ik besteden om luik-bastenaken-luik te kijken, die komt voor de deur langs, LEUK!
Hier het programma:
Vrijdag 22 april-Uiterlijk 10 uur aankomst-Fietstraining 2-4 uur (daarna evt. kort lopen)-Zwemmen (17.45-19.15)-x91s Avonds bespreking van het programma
Zaterdag 23 april-Wisseltraining-Duurrit 3-5 uur incl. maximaaltestRosier-Zwemmen (19.00-20.30)
Zondag 24 april-Vrij te besteden
Maandag 25 april-Zwemmen (8.00-9.30)-Fartlektraininglopen in het bos (1-1,5 uur)-Fietstraining 2-3 uur-Uiterlijk 18.00 uur: vertrek
Tijdensde fietstrainingop zaterdaghebjede mogelijkheideenvermogenstesttedoen:Op hetCCR word jegewogen, inclusieffietsen kleding. Na hetinfietsenrijdenwe naarde Rosier. Ditis eenklimvan 5,6 km met eenhoogteverschilvan 310 m, die in de buurtvan onstrainingscentrumligt.Op basis van jetotaalgewicht, en jegeredentijd, wordthetvermogenberekenddatjeop jeomslagpuntkuntleveren. Dezeklimwordtdoor veelprofploegen(onderanderede Rabobank) gebruiktalseenreal lifetest omde conditietemeten
Vliegjes effect
Als het goed is wordt het alleen maar lekkerder om te fietsen. Temperatuur neemt toe zonnetje laat zich vaker zien.
Vandaag met fietsen merkte ik al dat de insecten, vliegjes e.d. ook aan het toenemen zijn. Wordt met mond dicht fietsen anders krijg je dit effect:
Zonnetje
ooo ik heb zo'n zin in de zomer. Als ik op het journal zie dat het weer beter wordt komt er een glimlach en heb ik zin om met mijn boek in de tuin in de zon te gaan zitten, zin om een stuk te gaan fietsen, te gaan wandelen en straks als het water qua temperatuur te doen is daar in te gaan zwemmen en mijn afstand uit te gaan bouwen.
On ze tuinmeubelen zijn als groenvrij, we moeten ze alleen nog even met olie behandelen. De rest van de tuinmeubels moeten we nog uitzoeken, maar naar zo'n winkel toegaan hebben we niet zoveel zin in. Toch zal het er een keer van moeten gaan komen. Op het terras direct aan het huis willen we een rietenlounge set. En onder het afkapping van het tuinhuis een wat simpelere wrschl. tweedehands houten tuinset. He! ik zie dat Marc al begonnen is met de behandeling van de terrasstoelen!
Afgelopen week is Marc dinsdag mee gegaan met zwemtraining, onze triathlon vereniging begint met een cursus start to triathlon. Marc wil graag 5 juni bij onze club de 1/8ste triathlon gaan proberen, gewoon omdat deze heel laagdrempelig is en het een gezellige traithlon is waar plezier voorop staat! Maar ja dan moet je wel een beetje kunnen zwemmen. En hij wilde toch wel graag borstcrawl leren. Dus afgelopen dinsdag lag hij bij ons in het zwembad. Brilletje van mij, gelukkig wel een eigen zwembroek. De eerste paar banen ging het om vlak liggen en gevoel met het water krijgen….welk gevoel….hoe het proeft? Daarna moest hij met de plank positie elf trappelend naar de overkant, dat ging nog wat lastig, hij heeft moeite om zijn voeten in spitsstand te krijgen en te houden. Maar toen ik met mijn training klaar was en ik weer even ging kijken zag het super uit, hij gleed al echt!
De fietskilometers zijn we ook aan het uitbouwen, ik probeer elke zondagochtend met Maresia mee te gaan. Met Pasen gaan we op triathlonstage in de Ardennen met Tri-experience en dan moet ik toch wel wat kunnen fietsen. Ik hoop dan ook dat ik wat meer kan lopen en dat ik met de koppeltrainingen mee kan doen. We zien het wel, het is een pittig programma maar ik heb begrepen dat ze rekening houden met beginners!
Zo nu ga ik lekker even in de tuin zitten in de zon met mijn boek, daarna kijk ik of mijn motor wil starten en ga ik een klein blokje om. Dan is het alweer tijd om de zwemtas te pakken. Marc heeft vanmiddag 10 km wedstrijdje, wilde weer graag zijn PR van 36 min. gaan verbeteren maar is daar wat van terug gekomen, de temperatuur is nu best hoog en is weer voor het eerst dat je wil knallen in deze temperatuur dus of het nu een B of C wedstrijd gaat worden hoor ik strakkies wel. Ik sta in ieder geval weer langs de kant hem aan te moedigen!